dillian

Lumipas ang dalawang taon di ko man lamang napansin na napabayaan ko ang journal na ito. Kung hindi dahil sa maka-ilang e-mail alert di ko rin mabubuksan uli. Sinabi ko pa man din sa huling entry ko rito na ako ay nagbabalik. Pero sadyang kabaliktaran ata at biglang nalimot.

(Karamihan ng napapadala sa aking e-mail alert ay puro spam kaya naisip kong natdtad na ng sandamakmak na virus ang website na ito.)

Siguro marahil ay naging maganda ang lumipas na dalawang taon dahil marami akong pinagkakaabalahan at hindi nauubos ang oras ko sa pagkakana ng mga journal na wala namang nagbabasa.

Sa ngayon nagtatrabaho na ako. Isa ako sa ilan na pinalad na magkaroon. Hindi man linya ng pinag-aralan ko ay nagpapasalamat na rin at mayroon akong ginagawa para mabuhay. Hindi na uso ang maging choosy ngayon. Sabi nga nila habang bata ay mag ipon ng experience.

Pumasok na rin sa isip ko ang lumayas na sa bahay. Iyon ay sa mabuting dahilan hindi dahil may hidwaan sa loob ng pamamahay. Hindi habambuhay ay nakasandal sa poder ng iyong mga magulang at umasa sa kanila. Maganda ang sama sama pero mas maganda ang paunlarin ang sarili at ang hindi parati naghihintay ng grasya.

Hmm.

Teka… bakit ba nag u-update ako uli….